خوردن است « 1 » . اما درخت « عظاه » اين خصوصيات را ندارد و خوراك شتران است . پس از آن كه امام طلع را در كاربرد ديگر قرآنى آن « طلع هضيم » تفسير مىكند پرسندگان خيال مىكنند مىتوانند كلمه را به كلمه مترادف آن تبديل كنند . و ظاهرا آن را جايز مىدانند لذا مىگويند : آيا آن را تغيير و تحويل ندهيم ؟ و امام با بيان يك قاعده كلى اين كار را منع مىكند و مىگويد : قرآن نبايد دست بخورد . علت اين منع كاملا روشن است ؛ زيرا اجازه تبديل كلمات به مترادف آنها و ادخال تفاسير در آيات براى نسلهاى آينده اشكالات متعددى به بار مىآورد و باعث اختلاط آيات قرآن با كلمات بشرى مىگردد . و مفاسد متعدد ديگرى كه بر همگان آشكار است . 5 - شخصى نزد امام صادق - ع - آياتى از قرآن را بر خلاف قرائت مرسوم خواند . امام صادق - ع - فرمودند : « از اين قرائت خوددارى كن و چنان كه مردم مىخوانند بخوان تا آن كه قائم ما قيام كند . در آن هنگام ، قائم ، كتاب خداوند را بر اساس واقعيّت و حدودش خواهد خواند . و مصحف مكتوب توسط على - عليه السلام - را ظاهر خواند ساخت . . . » « 2 » . توضيحى ديگر دربارهء قرائت اين شخص چند احتمال مىتوان داد : 1 - قرائت آيات به لهجهء غير متداول . يعنى همان آيات موجود را با اعراب ديگرى خوانده باشد . و ضمير « يقرؤها » به حروف و آيات برگردد . 2 - تبديل كلمه به مترادف آن صورت گرفته باشد مثلا : به جاى « عهن ، صوف » خوانده باشد . و به جاى : « فاسعوا ، فامضوا » گفته باشد و مانند آن . 3 - و بالأخره ترتيب آيات قرآن را به هم زده باشد . و آن را به حسب تاريخ نزول خوانده باشد آن طور كه نزد قارى به نظر مىرسيده است . . . و يا آن كه به آيات ، بعضى تأويلات را افزوده باشد . تاويلاتى كه با آيه همخوانى داشته باشد . شايد امام مىخواهد

--> ( 1 ) رك : البحر المحيط ، ص 553 و 554 . ( 2 ) الكافى ، ج 2 ، ص 462 . بصائر الدرجات ، ص 193 . محجة البيضاء ، ج 2 ، ص 263 . الوافى ، ج 5 ، ص 273 . كتاب صلاة مصباح الفقيه ، ص 275 . وسائل ، ج 4 ، ص 821 . و رك : عدة رسائل مفيد ، ص 225 و 226 المسائل السروية .